'Exουν εναποτεθεί σε μια παρέμβαση του ίδιου του Πρωθυπουργού.Το Προεδρικό Διάταγμα Λοβέρδου για απολύσεις και αποζημιώσεις ανατρέπει ένα νόμο που ισχύει στην Ελλάδα από 1920. Ένα νόμο του Ελευθερίου Βενιζέλου που άντεξε τους κραδασμούς της Μικρασιατικής Καταστροφής, του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, του Εμφυλίου, των δικτατοριών και αποτελούσε πλέον μια θεσμοθετημένη σταθερά των εργασιακών σχέσεων.
Οι ρυθμίσεις Λοβέρδου ακρωτηριάζουν αυτό το νόμο και κατ επέκταση τους ίδιους τους εργαζόμενους, καθώς ουδείς εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας μπορεί να πειστεί ότι αυτές οι διευκολύνσεις για απολύσεις, έχουν να συνεισφέρουν έστω και κατ ελάχιστο στα δημοσιονομικά της χώρας.
Ακόμα κι αν η «τρόικα» επέμενε προς μια τέτοια κατεύθυνση, η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου* έπρεπε να αφήσει τις σοφιστείες και να αντικρούσει αυτές τις θέσεις με το απλό ερώτημα που θέτουν οι πολίτες: ποιος θα ωφεληθεί από αυτές τις ρυθμίσεις; Η απάντηση είναι μόνο μία. Οι μόνοι που προκλητικά ωφελούνται είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις και μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι μια επιχείρηση τόσο μεγαλύτερο και το όφελος.
Όλα τα άλλα περί επενδύσεων και ανταγωνιστικότητας είναι τόσο σαθρά επιχειρήματα που φτάνουν στα όρια της πολιτικής ανοησίας.
Ένας σοβαρός επιχειρηματίας πρώτα ενδιαφέρεται για το επενδυτικό κλίμα που επικρατεί σε μια χώρα, για το φορολογικό της σύστημα, τις υποδομές της και κατόπιν για το εργατικό κόστος, το οποίο ούτως ή άλλως στη χώρα μας είναι από τα χαμηλότερα της ευρωζώνης.
Ακόμα κι αν η «τρόικα» επέμενε προς μια τέτοια κατεύθυνση, η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου* έπρεπε να αφήσει τις σοφιστείες και να αντικρούσει αυτές τις θέσεις με το απλό ερώτημα που θέτουν οι πολίτες: ποιος θα ωφεληθεί από αυτές τις ρυθμίσεις; Η απάντηση είναι μόνο μία. Οι μόνοι που προκλητικά ωφελούνται είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις και μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι μια επιχείρηση τόσο μεγαλύτερο και το όφελος.
Όλα τα άλλα περί επενδύσεων και ανταγωνιστικότητας είναι τόσο σαθρά επιχειρήματα που φτάνουν στα όρια της πολιτικής ανοησίας.
Ένας σοβαρός επιχειρηματίας πρώτα ενδιαφέρεται για το επενδυτικό κλίμα που επικρατεί σε μια χώρα, για το φορολογικό της σύστημα, τις υποδομές της και κατόπιν για το εργατικό κόστος, το οποίο ούτως ή άλλως στη χώρα μας είναι από τα χαμηλότερα της ευρωζώνης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου