Οι Εκλογές μάς Έλειπαν
Ωραία λοιπόν, πάμε σε εκλογές.
Το όνειρο, λέμε τώρα, εκατομμυρίων
Ελλήνων, γίνεται επιτέλους πραγματικότητα. Διότι τι του έλειπε του
Ελληνα όλον αυτό τον καιρό; Οι εκλογές. Με αυτές ξυπνούσε το πρωί, με
αυτές κοιμόταν το βράδυ, έχοντας λύσει προφανώς όλα του τα προβλήματα
και μη έχοντας τίποτε άλλο να τον απασχολεί στη μονότονη ζωή του.
Εκ-λο-γές!
Να τον ζήσουμε πάλι τον χαβαλέ - μεγάφωνα, ντουντούκες, αφίσες, ντιμπέιτ (μετά της σχετικής κολοκυθιάς: «Να κάνουμε δύο ντιμπέιτ», «και γιατί να κάνουμε δύο;», «εμ πόσα θες να κάνουμε;», «να κάνουμε τέσσερα», «και γιατί να κάνουμε τέσσερα;», «πόσα θες να κάνουμε;», και πάει λέγοντας), υποψήφιοι, συγκεντρώσεις, σημαίες, πανό, SMS, σποτάκια. Το χάνει αυτό το πανηγύρι ο Ελληνας; Δεν το χάνει. Διότι - είναι σκληρό, αλλά θα το πω - ο Ελληνας, αναγνώστη μου, κρύβει μέσα του μια Βασίλω, όπου γάμος και χαρά είναι πρώτος...
Να τον ζήσουμε πάλι τον χαβαλέ - μεγάφωνα, ντουντούκες, αφίσες, ντιμπέιτ (μετά της σχετικής κολοκυθιάς: «Να κάνουμε δύο ντιμπέιτ», «και γιατί να κάνουμε δύο;», «εμ πόσα θες να κάνουμε;», «να κάνουμε τέσσερα», «και γιατί να κάνουμε τέσσερα;», «πόσα θες να κάνουμε;», και πάει λέγοντας), υποψήφιοι, συγκεντρώσεις, σημαίες, πανό, SMS, σποτάκια. Το χάνει αυτό το πανηγύρι ο Ελληνας; Δεν το χάνει. Διότι - είναι σκληρό, αλλά θα το πω - ο Ελληνας, αναγνώστη μου, κρύβει μέσα του μια Βασίλω, όπου γάμος και χαρά είναι πρώτος...
Το υπονοούμενο
της Μεγάλης Τετάρτης...
Προσωπικά, για τις εκλογές δεν έχω να πω τίποτε περισσότερο από το
εξής: γιατί χρειάζεται να κάνουμε εκλογές, να ξοδέψουμε τόσα χρήματα,
να διαλυθεί η χώρα για ένα μήνα τουλάχιστον, μόνο και μόνο για να
ξανακάνουμε Πρωθυπουργό τον Παπαδήμο ή, όπερ και το πιθανότερο, έναν
«Παπαδήμο»; Αν το θέμα μας είναι ποιος θα γίνει πρωθυπουργός, ας έκαναν
μια σύσκεψη οι αρχηγοί των κομμάτων και ας κατέληγαν κάπου. Στον
οποιονδήποτε. Εκλογές, γιατί; Και γιατί τώρα; Με την απορία θα μείνω, το
ξέρω, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει. Θέλω να ελπίζω μόνο ότι η ημερομηνία
διεξαγωγής τους θα ανακοινωθεί τη Μεγάλη Τετάρτη, και όχι τη Μεγάλη
Τρίτη, να αρχίσουν οι συνειρμοί για την πολιτική, την πραγματική «εν
πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα». Η Μεγάλη Τετάρτη είναι πιο σοβαρή. Είναι
τότε που ο Χριστός οδεύει προς το Ορος των Ελαιών για να προσευχηθεί
και εκεί που είναι απορροφημένος στην επικοινωνία με τον Πατέρα Του,
εμφανίζεται ο Ιούδας με κάτι τύπους από την Αντιτρομοκρατική της εποχής
και αφού Του σκάει ένα φιλί στο μάγουλο, οι άλλοι που το πιάνουν το
υπονοούμενο, σπεύδουν και Τον συλλαμβάνουν. Το ερώτημα το δικό μου είναι
αν εμείς θα πιάσουμε το υπονοούμενο της Μεγάλης Τετάρτης...
Θα γεμίσει η Βουλή
κόμματα!
Διότι πάμε σε εκλογές, σε έναν μήνα από τώρα. Και λοιπόν; Θα
αλλάξει κάτι; Βασικά, εγώ πιστεύω δεν θα αλλάξει. Αυτό που θα γίνει
είναι ότι θα γεμίσει κόμματα και αποκόμματα η Βουλή. Και αν σήμερα
μπορούμε να μιλάμε για μπάχαλο κάθε τόσο εκεί μέσα, ένα είναι βέβαιο:
ότι στην καινούργια Βουλή θα γίνεται ο κακός χαμός. Εχετε δει κάτι
βίντεο από τη Βουλή της Κορέας, ας πούμε, όπου γίνεται κανονικά της...
Κορέας; Ε, έτσι ακριβώς (προβλέπω ότι) θα γίνεται και εδώ, και μακάρι να
διαψευστώ, αλλά όλες οι δημοσκοπήσεις αυτό δείχνουν, δείγμα ότι δεν
έχουμε καταλάβει τι μας έχει συμβεί. Θα μου πεις, ρε φίλε αφού φταίνε
(οι πολιτικοί) να μην τιμωρηθούν; Να τιμωρηθούν, μάλιστα. Και όσο πιο
αυστηρά γίνεται. Αλλά είναι τιμωρία, τη σημερινή πεντακομματική Βουλή να
τη μετατρέψουμε σε οκτωκομματική, εννιακομματική ή και δεκακομματική;
Τιμωρούμε αυτούς ή τιμωρούμε τη χώρα; Δηλαδή ποιος θα κερδίσει, ας
πούμε, αν στείλουμε τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή; Ο λαός; Η χώρα; Ή εκείνος ο
φλογερός χρυσαυγίτης με το ξυρισμένο κεφάλι που βλέπει μετανάστη,
«αδερφή», μαύρο, μουσουλμάνο, Εβραίο, άτομο με ειδικές ανάγκες, αριστερό
και θέλει να το ανασκολοπίσει / σουβλίσει / εκπαραθυρώσει /
σαπουνοποιήσει κ.ο.κ.;
Δεν βάζουν μυαλό
οι βουλευτές
Αλλά και οι σημερινοί, ρε παιδί μου, δεν βάζουν μυαλό. Η χώρα έχει
φτάσει στον πάτο εξαιτίας τους, ο κόσμος τούς σιχτιρίζει (δεν θα βρεις
έναν να πει καλό λόγο για την πολιτική και τους πολιτικούς) κι αυτοί
εκεί. Σαν να μη συνέβη τίποτε, σαν να μην τρέχει το παραμικρό.
Συνεχίζουν. Είπε η κυβέρνηση ότι πρέπει να ψηφιστούν τα δύο
πολυνομοσχέδια-σκούπα κι αυτοί βάλθηκαν να εξυπηρετήσουν τον κάθε
πικραμένο - μέχρι κάτι οικοπεδάκια πήγαν να νομιμοποιήσουν βουλευτές της
ΝΔ, αλλά ο αρχηγός Αντώνης δεν τους έστειλε σπίτι τους. Δεν πειράζει,
μας έδωσαν έτσι ένα καλό δείγμα για το τι θα συνέβαινε αν κέρδιζαν τις
εκλογές και διέθεταν αυτοδυναμία για να διοικήσουν τη χώρα. Ευτυχώς τις
ρουσφετολογικές τροπολογίες, τις απέσυρε το γραφείο του Παπαδήμου,
αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Το συμπέρασμα είναι ότι οι τύποι δεν
τρώγονται! Δεν έχουν την παραμικρή ευαισθησία...
Αναζητώντας
ευαισθησία...
Το ζητούμενο όμως σ' αυτή την κοινωνία πια δεν είναι ποιος είναι
ευαίσθητος και ποιος όχι, αλλά ποιος το δείχνει. Και για μένα κορυφαίο
θέμα της εβδομάδας ήταν η δημόσια αυτοκτονία του συνταξιούχου στο
Σύνταγμα, την Τετάρτη. Ο άνθρωπος αυτός ούτε απείλησε, ούτε
προειδοποίησε, ούτε φώναξε, ούτε τίποτε. Πήρε ένα όπλο και τίναξε τα
μυαλά του στον αέρα, στο μέσον της πλατείας. Μήπως και συγκινηθεί
κανένας από όλους αυτούς, που έχουν φέρει έναν ολόκληρο λαό σε απόγνωση.
Αν και νομίζω μάταιη είναι η θυσία του... Σιγά να μην ιδρώσει το αυτί
των Μερκοζί και του Σόιμπλε...
Να παραιτηθούν οι λεβέντες της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ
Δεν τρώγεται με τίποτε αυτή η ιστορία με τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ: οι άνθρωποι πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη, που λέμε και στην Ηπειρο, και εξακολουθούν να επιμένουν ότι όλα είναι καλώς γινωμένα! Αφού ρε λεβέντες υπάρχει θέμα, και μάλιστα σοβαρό, προς τι όλα αυτά τα ηρωικά που είπε ο πρόεδρός σας ο Φωτόπουλος (φωτογραφία), του είδους «άμα μου βρουν εμένα ένα ευρώ, δεν θα παραιτηθώ, θα αυτοκτονήσω». Αφού μεγάλε δεν πρόκειται να σου βρουν τίποτε, όσο κι αν ψάξουν, διότι – λέμε τώρα – αν έχεις κάνει κάτι τέτοιο μόνο κοροΐδο θα είσαι ή πολύ θρασύς να τα καταθέσεις σε τραπεζικό λογαριασμό, τι τις θέλεις αυτές τις δηλώσεις; Παραιτήσου κι εσύ κι ολόκληρο το ΔΣ της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, μια που έχει βγει στο φως το σκάνδαλο, και αφήστε να αναλάβει άλλη ηγεσία, καθαρή απ’ οτιδήποτε. Τι μου κρατάτε τις θέσεις; Τις κρατάνε γιατί είναι γλυκιές. Και είναι άλλο πράγμα να πηγαίνεις στον εισαγγελέα ως απλός πολίτης, κι άλλο ως συνδικαλισταράς!
Από:tanea.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου