Το Κυπριακό !!!

Και η Δημιουργία της Κεντροαριστεράς 

στην Ελλάδα

 ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από το βιβλίο (εκδόσεις Ψυχογιός)

Η συνέντευξη του Ανδρέα στη Le Monde [όπου διατύπωσε "αιρετικές" απόψεις για το Κυπριακό] ήταν μια πρόγευση της μη συμβατικής (αν και σε καμία περίπτωση αδέσμευτης) εξωτερικής πολιτικής που θα υποστήριζε ο ίδιος τα προσεχή λίγα χρόνια:
η Ελλάδα θα παρέμενε στο ΝΑΤΟ, αλλά θα διαχώριζε τη θέση της απ’ τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, υποστηρίζοντας την ανεξαρτησία της Κύπρου ως την καλύτερη λύση για τα συμφέροντα του Ελληνισμού.

Η συνέντευξη ήταν επίσης ένας προάγγελος των εξελίξεων στο εσωτερικό μέτωπο, καθώς προμήνυε την ταχεία αναρρίχηση του Ανδρέα στη θέση του εκπροσώπου ενός νέου εθνικισμού, προσανατολισμένου στις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
Εγκαινίασε το συστηματικό φλερτ του Παπανδρέου μ’ εκείνους που έμελλε ν’ αποτελέσουν τον σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών του, δηλαδή τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους που στις δημοτικές εκλογές [του Ιουλίου του 1964] είχαν μετακινηθεί απ’ την Ένωση Κέντρου στην Αριστερά.
Κεντρίζοντας τους αναπτερωμένους αλλά ανεκπλήρωτους πόθους για μια εθνική ανανέωση, ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε το Κυπριακό ως εφαλτήριο ενός «ηράκλειου άθλου»: θα αφαιρούσε απ’ τη Δεξιά το μονοπώλιο του εθνικισμού, θέτοντας τον εθνικισμό στην υπηρεσία της αλλαγής και των μεταρρυθμίσεων προς όφελος των λιγότερο προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων.