Δύο ισχυρές..!!

Eπιλογές,

Mία δύσκολη

Στιγμή...

Όταν η συγκυρία καθορίζει την ηγεσία

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που δεν σε καλούν απλώς να πάρεις θέση, αλλά σε αναγκάζουν να σταθείς, να σκεφτείς και να ζυγίσεις ευθύνες. Μια πιθανή αναμέτρηση ανάμεσα στον Μανώλη Χριστοδουλάκη και τον Χάρη Δούκα για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θα ήταν, για μένα προσωπικά, μια τέτοια στιγμή.

Και δεν το κρύβω: θα με δυσκόλευε πραγματικά!

Όχι επειδή δεν μπορώ να διακρίνω διαφορές, αλλά ακριβώς επειδή και οι δύο εκφράζουν στοιχεία που θεωρώ κρίσιμα για την πορεία της παράταξης. Πρόκειται για πολιτικούς με διαφορετικές διαδρομές και ύφος, αλλά με κοινό χαρακτηριστικό τη σοβαρότητα και την αίσθηση ευθύνης. Πολιτικούς που δεν επενδύουν στον εύκολο λόγο, αλλά επιχειρούν να απαντήσουν σε πραγματικά κοινωνικά και πολιτικά ερωτήματα.

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης εκπέμπει μια εικόνα ανανέωσης με θεσμικό βάθος και συλλογική λογική. Χωρίς εντάσεις και περιττές κορώνες, επιμένει στη σταθερότητα, στη σύνθεση και στον προγραμματικό λόγο. Από την άλλη, ο Χάρης Δούκας φέρνει στο προσκήνιο μια πιο τεχνοκρατική και ταυτόχρονα δυναμική προσέγγιση, με έμφαση στην πράσινη πολιτική, τη διοίκηση και την εμπειρία της πράξης. Διαφορετικές αφετηρίες, αλλά κοινός στόχος: ένα ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά παρόν και χρήσιμο στην κοινωνία.

Αυτό που κάνει το δίλημμα ακόμη πιο σύνθετο είναι ότι, αν ποτέ τεθεί, η τελική επιλογή δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από τη συγκυρία. Θα εξαρτηθεί από το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον της στιγμής, από τις ανάγκες που θα είναι τότε πιο πιεστικές, από τα διακυβεύματα που θα καθορίζουν τη δημόσια συζήτηση. Άλλες εποχές απαιτούν έμφαση στη σύνθεση, άλλες στην τομή· άλλες στη σταθερότητα, άλλες στην αλλαγή ρυθμού. Και αυτό δεν είναι υπεκφυγή, αλλά στοιχείο πολιτικής ωριμότητας.

Για αυτό και προσωπικά δεν μπορώ –ούτε θεωρώ σωστό– να αντιμετωπίζω μια τέτοια προοπτική με όρους προτίμησης ή «στρατοπέδων». Η επιλογή, όταν έρθει η ώρα, θα πρέπει να απαντά στο ερώτημα «τι χρειάζεται τώρα η παράταξη» και όχι στο ποιο πρόσωπο μας είναι πιο οικείο ή πιο συμπαθές.

Ίσως, τελικά, το πιο αισιόδοξο στοιχείο σε όλη αυτή τη συζήτηση είναι ακριβώς η δυσκολία της επιλογής. Γιατί δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει πρόσωπα με πολιτικό βάρος, διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές προσεγγίσεις και πραγματική δυνατότητα συμβολής. Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα επικρατήσει, αλλά το πώς θα αξιοποιηθεί αυτή η διαδικασία για να ενισχυθεί η ενότητα, ο διάλογος και η αξιοπιστία της παράταξης.

Σε μια περίοδο που η κοινωνία αναζητά καθαρές απαντήσεις και σοβαρές πολιτικές προτάσεις, η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι να διαλέξουμε απλώς ηγέτη, αλλά να διαμορφώσουμε συλλογικά μια πορεία προς τα μπροστά. Και όταν η επιλογή είναι δύσκολη, ίσως αυτό να σημαίνει ότι, αυτή τη φορά, υπάρχουν πραγματικοί λόγοι να ελπίζουμε.

Πηγή : Giannis Melas