ΤΟΞΙΚΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

ΚΑΙ ΟΠΑΔΟΥΣ

Το Φαινόμενο

του τοξικού πολιτικού λόγου δεν είναι απλώς ένα ζήτημα «κακών τρόπων», αλλά ένα βαθύτερο πρόβλημα που επηρεάζει τη συνοχή της κοινωνίας μας.

Όταν οι πολιτικοί καταφεύγουν σε ύβρεις αντί για επιχειρήματα, η ουσία της πολιτικής χάνεται.

Η αντιπολίτευση, που είναι θεσμικά απαραίτητη για τον έλεγχο της εξουσίας, μετατρέπεται σε «κήρυγμα μίσους». Αντί να συζητάμε για την οικονομία, την παιδεία ή την υγεία, αναλωνόμαστε σε προσωπικές επιθέσεις.

Το διαδίκτυο λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής. Οι οπαδοί, νιώθοντας την «κάλυψη» της ανωνυμίας ή την παρόρμηση της ομάδας, συχνά ξεπερνούν τα όρια των ηγετών τους. Δημιουργούνται τα λεγόμενα «ψηφιακά χαρακώματα», όπου ο αντίπαλος δεν θεωρείται πλέον συμπολίτης με άλλη άποψη, αλλά «εχθρός» που πρέπει να εξοντωθεί ηθικά.

Η συνεχής τοξικότητα οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια. Στην πόλωση, στην αποχή και στον εκφασισμό του λόγου. Η κοινωνία χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Οι μετριοπαθείς πολίτες, κουρασμένοι από τη φασαρία και την έλλειψη επιπέδου, απομακρύνονται από τα κοινά. Η ύβρις κανονικοποιείται. Όταν το «ασυνήθιστο» γίνεται καθημερινό, παύουμε να αντιδρούμε στην έλλειψη σεβασμού.

Η δημοκρατία απαιτεί «ήθος». Χωρίς τον σεβασμό στον συνομιλητή, ο διάλογος καταρρέει και τη θέση του παίρνει ο φανατισμός.

Είναι μια δύσκολη περίοδος για τον πολιτικό πολιτισμό, αλλά η δική μας κριτική στάση είναι το μόνο φίλτρο που απέμεινε.

Πηγή: Giannis Melas