Έχουμε :

Σταθεί:

Απέναντι..

Στη δεξιά, όχι δίπλα της.????

Στις χθεσινές διαδικασίες για την εκλογή συνέδρων έγινε κι’ αυτό. Σταθήκαμε δίπλα δίπλα. Ποιοι τελικά καθορίζουν το μέλλον της παράταξης;

Η ποσότητα δεν είναι πάντα εγγύηση ποιότητας στη δημοκρατία των κομμάτων.

Χαίρομαι για την μεγάλη συμμετοχή σε μια εσωκομματική διαδικασία αλλά θλίβομαι ότι αυτή υπήρξε χωρίς ουσιαστικά πολιτικά φίλτρα. Κι αυτό βέβαια δεν είναι μόνο χθεσινό φαινόμενο. Διαιωνίζουμε τον κίνδυνο και μετατραπούμε τέτοιες διαδικασίες σε πεδίο ευκαιριακών συσχετισμών και όχι σε μια γνήσια έκφραση της βάσης του ΠΑΣΟΚ.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι σε αυτές τις διαδικασίες εμφανίζονται άνθρωποι που ανήκουν και υπηρετούν στην καθημερινότητα τους άλλους πολιτικούς χώρους. Η κοινωνία μας μικρή και γνωριζόμαστε όλοι. Δεξιοί, ακροδεξιοί που καταφέρονται με τους χειρότερους χαρακτηρισμούς για το ΠΑΣΟΚ ήταν εκεί, στις ουρές.

Η «διεύρυνση» λοιπόν δεν μπορεί να σημαίνει πολιτική αλλοίωση της ταυτότητας ενός ιστορικού προοδευτικού κινήματος.

Το ΠΑΣΟΚ δεν χτίστηκε από μέλη τουρίστες ούτε από ευκαιριακές μετακινήσεις. Χτίστηκε από ανθρώπους που πίστεψαν βαθιά στις αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προοδευτικής αλλαγής.

Αν οι εσωκομματικές διαδικασίες μετατραπούν σε πεδίο επιρροής άλλων πολιτικών μηχανισμών, τότε κινδυνεύουμε να χάσουμε κάτι πολύ πιο σημαντικό από έναν συσχετισμό δυνάμεων: την ίδια την ψυχή του κινήματος.

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι απλώς ένα συνέδριο με πολλούς συνέδρους.

Το ζητούμενο είναι ένα συνέδριο με καθαρή πολιτική ταυτότητα και με ανθρώπους που πραγματικά πιστεύουν στην προοδευτική παράταξη.

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να γίνει χώρος περιστασιακής πολιτικής στάσης.

Πρέπει να παραμείνει χώρος αξιών, ιστορίας και προοπτικής.

Δεν είναι αυτή η παράταξη που χτίσαμε.

Αυτό δεν είναι ανανέωση. Δεν είναι άνοιγμα στην κοινωνία. Είναι πολιτική σύγχυση.

Η παράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου δεν μπορεί να μετατραπεί σε χώρο όπου ο καθένας μπαίνει για να επηρεάσει τις εξελίξεις χωρίς να έχει δώσει ποτέ μάχη για αυτή την ιστορία παρα μόνο 2 ευρώ.

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να προστατεύσει την ταυτότητά του.

Γιατί αν χαθεί η ταυτότητα, δεν μένει τίποτα άλλο.

Συγνώμη που σας χαλάω το αφήγημα. Όλοι γνωρίζετε σήμερα τι συζητιέται στην κοινωνία, στις παρέες, στους φίλου σας.

Αν το αποκρύψουμε κάνουμε ζημιά στο ΠΑΣΟΚ. Όλοι αναρωτιόσασταν πόσο κόσμο έχει το ΠΑΣΟΚ, κι αν έρθει να ψηφίσει αυτός ο κόσμος στις εθνικές κάλπες θα γίνουμε πρώτο κόμμα. Όχι, δεν θα έρθει. Θα ψηφίσει αυτό που είναι. Και δεν είναι ΠΑΣΟΚ.

Προσωπικά ασφυκτιούσα μέσα σ’ αυτήν την κατάσταση-μετά από 33 χρόνια-και έφυγα από τις διαδικασίες με αποκορύφωμα όταν είδα έναν άνθρωπο ο οποίος με είχε προπηλακίσει με αισχρούς χαρακτηρισμούς και απειλές στις εκλογές του 2012 όταν μοίραζα φυλλάδια σε ένα χωριό της Πιερίας.

Κι όμως ήταν εκεί στην ουρά κι όχι μόνο, συμπλήρωνε και αιτήσεις για νέα μέλη. Μετά τη Νέα Δημοκρατία πέρασε στη Χρυσή Αυγή και σήμερα ανήκει στον Βελόπουλο. Επίσης πόσοι άραγε ψήφισαν και στην κάλπη του Εργατικού Κέντρου και της Εκάβης; Είπαμε, όλοι γνωριζόμαστε…

Για να μη σας κουράζω άλλο θα σας πω και κάτι ακόμα που ίσως φανεί εγωιστικό.

Μετά από τόσα χρόνια έχω την πολυτέλεια να εκλέγομαι χωρίς να χρειάζεται να κάνω καμιά ιδιαίτερη κινητοποίηση. Ο κόσμος εκτιμά συμπεριφορές. Εκτιμά μια ολόκληρη στάση ζωής. Αυτό το κατάλαβα χθες και είμαι ευγνώμων.

Δεν ενόχλησα σχεδόν κανέναν, ούτε πήρα τηλέφωνα. Βλέποντας λοιπόν αυτό το χάλι, έφυγα κι από τη διαδικασία λέγοντας σε φίλους και γνωστούς ότι δεν θέλω να έρθουν και να υποστούν όλη αυτήν την ταλαιπωρία.

Παρόλα αυτά ευχαριστώ ολόψυχα όλους όσους πήγαν από μόνοι τους και με εξέλεξαν. Πολλά συγχαρητήρια και στους συνυποψηφίους μου για τον αγώνα τους, αλλά και στα μέλη των εφορευτικών επιτροπών.

Τελευταίο ευχαριστώ και ένα μεγάλο συγνώμη στα μέλη του ΠΑΣΟΚ, σ’ αυτούς που νιώθουν ΠΑΣΟΚ, σ΄αυτούς που αγαπάνε το ΠΑΣΟΚ, σ’ αυτούς που δεν ζουν από το ΠΑΣΟΚ.