Περιμένοντας

 Δημοσκοπήσεις

Τα τελευταία

Χρόνια έλεγα

Πως δεν πίστευα τις δημοσκοπήσεις, όχι γιατί δεν αποτύπωναν

την πραγματικότητα, αλλά γιατί το αποτέλεσμά τους δεν εξέφραζε εκείνο που επιθυμούσα εγώ. Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, που αφορά συνολικά την ευρύτερη κεντροαριστερά, έχουμε δει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο τα τελευταία πέντε χρόνια: μια θεαματική άνοδο του κόμματος, όχι λόγω κάποιου συγκλονιστικού πολιτικού γεγονότος, αλλά εξαιτίας των εσωκομματικών εκλογών για την ηγεσία.

Και τις δύο αυτές φορές, το ΠΑΣΟΚ άγγιξε το 20%, για να κατρακυλήσει στη συνέχεια ξανά στο γνώριμο 13%–14%.
Στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές, με συμμετοχή άνω των 170.000 ψηφοφόρων – αριθμός λίαν ικανοποιητικός – θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις δημοσκοπήσεις πριν και αμέσως μετά το συνέδριο, ώστε να διαπιστωθεί αν επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο εκτίναξης. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ίσως υπάρχουν ακόμη περιθώρια ανάταξης της παράταξης, παρά τις επιφυλάξεις που έχουν διατυπωθεί.
Αν όμως δεν συμβεί, και με δεδομένο ότι βρισκόμαστε λίγους μήνες πριν τις εκλογές, τότε για να υπάρξει ανατροπή θα πρέπει να συμβούν γεγονότα εξαιρετικής έντασης και απιθανότητας: ένας καταστροφικός σεισμός 8 Ρίχτερ σαν εκείνον της αρχαιότητας, η κατάληψη μεγάλου ελληνικού νησιού από την Τουρκία ή μια αιφνίδια αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Και, όσο σκληρό κι αν ακούγεται, τα δύο πρώτα μοιάζουν πιθανότερα από το τρίτο.
Έτσι, το ερώτημα δεν είναι πλέον τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αλλά αν συνεχίζουμε να περιμένουμε κάτι που δεν πρόκειται να έρθει. Γιατί στο τέλος, ίσως το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι δημοσκοπήσεις, αλλά ότι εξακολουθούμε να περιμένουμε τον Γιδοβοσκό.???