«Αλέξης Τσίπρας:
H Πολιτική αδυναμία
Μετατρέπεται σε προσωπική επίθεση»
Η δημόσια παρέμβαση του Θανάση Καρτερού κατά του Νίκος Ανδρουλάκης, με χαρακτηρισμούς που υπερβαίνουν τα όρια της θεμιτής πολιτικής αντιπαράθεσης, αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα: την αδυναμία του Alexis Tsipras και του περιβάλλοντός του να διατυπώσουν μια πειστική και ουσιαστικά διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Όταν απουσιάζει το πολιτικό περιεχόμενο, περισσεύουν οι προσωπικές επιθέσεις. Η πολιτική ανανέωση δεν μπορεί να εξαντλείται στην αλλαγή της συσκευασίας, όταν παραμένουν η προσωποκεντρική αντίληψη, η επικοινωνιακή υπεροχή έναντι της προγραμματικής επάρκειας και η αναζήτηση αντιπάλων στον χώρο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης.
Το πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης. Είναι οι ίδιες οι πολιτικές του αντιφάσεις.
Δεν μπορεί να διεκδικεί εκ νέου την εμπιστοσύνη των πολιτών χωρίς να αναμετρηθεί ουσιαστικά με το κυβερνητικό του παρελθόν και τις συνέπειές του. Η περίοδος 2015–2019 δεν μπορεί να διαγραφεί με επικοινωνιακούς όρους. Το δημοψήφισμα, τα capital controls, το τρίτο μνημόνιο, η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης και η συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο απαιτούν καθαρές απαντήσεις.
Η αυτοκριτική δεν είναι επικοινωνιακή τεχνική. Είναι προϋπόθεση πολιτικής αξιοπιστίας. Αντί γι’ αυτό, η συζήτηση μετατοπίζεται στην προσωπική στοχοποίηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Ακόμη μεγαλύτερη αντίφαση προκύπτει όταν ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί τον ρόλο της προοδευτικής εναλλακτικής, ενώ σε κρίσιμα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα οι θέσεις του συγκλίνουν με κυβερνητικές επιλογές.
Αυτά δεν είναι επικοινωνιακές εντυπώσεις. Είναι κυβερνητικές επιλογές με συγκεκριμένες πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες, για τις οποίες η ευθύνη δεν μπορεί να μεταφερθεί σε κανέναν πολιτικό αντίπαλο, πλην του ίδιου του κ Τσίπρα και του κόμματος ΙΧ του.
Οι αντιφάσεις, ωστόσο, δεν περιορίζονται στο παρελθόν.
Στο ιδιωτικό χρέος, την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά αντιμετωπίζουν την πίεση των funds και τον κίνδυνο πλειστηριασμών τους - που ο ίδιος παρέδωσε επί δικής του κυβερνητικής θητείας στα funds, αίροντας τον Νόμο του ΠΑΣΟΚ για την προστασία της Α Κατοικίας -,
η πολιτική προσέγγιση του Αλέξη Τσίπρα δεν αναδεικνύει μια πειστική διαφοροποίηση, και πάλι, από τη λογική της Νέας Δημοκρατίας. Για το ΠΑΣΟΚ όμως, η κοινωνία χρειάζεται αποτελεσματική προστασία των δανειοληπτών, δίκαιες ρυθμίσεις και ουσιαστικές εγγυήσεις για την πρώτη κατοικία, όχι γενικόλογες διακηρύξεις.
Αντίστοιχα, οι επιφυλάξεις του ίδιου, απέναντι στην επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης όπως δεσμεύεται να επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το κοινωνικό περιεχόμενο της προτεινόμενης πολιτικής του. Όταν οι θέσεις ενός αυτοπροσδιοριζόμενου προοδευτικού εγχειρήματος συγκλίνουν με κυβερνητικές αρνήσεις σε ζητήματα ενίσχυσης του εισοδήματος, η επίκληση της προοδευτικότητας δεν αρκεί. Δεν αρκεί δηλαδή να δείχνει προοδευτικός, πρέπει και να είναι στην πράξη.
Ακόμη και στα ζητήματα ενεργειακής πολιτικής απαιτείται στοιχειώδης ακρίβεια. Η σύγχυση που αποδίδεται στον πρώην πρωθυπουργό σχετικά με το GSI, έργο ηλεκτρικής και όχι τηλεπικοινωνιακής διασύνδεσης, εγείρει ερωτήματα για την τεκμηρίωση των δημόσιων παρεμβάσεών του. Η πολιτική επάρκεια αποδεικνύεται με γνώση και σοβαρότητα, όχι με επικοινωνιακή αυτοπεποίθηση και γραφική αυτογελοιοποίηση.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι η πολιτική στρατηγική που επιλέγει.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλει να λογοδοτήσει για την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, τις κοινωνικές ανισότητες και την υποβάθμιση δημόσιων υπηρεσιών, το περιβάλλον του κ Τσίπρα αναλώνεται στην προσπάθεια αποδυνάμωσης του ΠΑΣΟΚ. Η προσωπική στοχοποίηση του Νίκου Ανδρουλάκη, μάλιστα, υιοθετεί μια επιθετική φρασεολογία που θυμίζει αντίστοιχες επιθέσεις κυβερνητικών στελεχών, ακόμη και του ίδιου του Πρωθυπουργού.
Ποιον εξυπηρετεί τελικά αυτή η στρατηγική;
Η Νέα Δημοκρατία ασφαλώς δεν απειλείται από μια αντιπολίτευση που αναλώνεται σε εσωτερικές συγκρούσεις. Αντιθέτως, η διάσπαση της αντιπολιτευτικής δυναμικής και η μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης από τις κυβερνητικές ευθύνες στις προσωπικές αντιπαραθέσεις διευκολύνουν αντικειμενικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη και ο κ Τσίπρας γίνεται μοιραία δούρειος ίππος της ΝΔ.
Η εικόνα πολιτικής Βαβέλ που δημιουργούν οι διαφορετικές τοποθετήσεις προσώπων του εγχειρήματος του κ Τσίπρα, σε συνδυασμό με την αναπαραγωγή τοξικότητας, μέσω των γνωστών τρολ, στον ψηφιακό δημόσιο διάλογο, δεν συγκροτούν πειστική πρόταση πολιτικής ανανέωσης.
Η χώρα χρειάζεται σοβαρή, προγραμματική και αξιόπιστη αντιπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει να καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις για το εισόδημα, τη στέγη, το ιδιωτικό χρέος, την υγεία, την παιδεία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτές πρέπει να αποτελούν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί.
Ο κ Τσίπρας έχει κάθε δικαίωμα να επιδιώκει πολιτική επιστροφή. Δεν μπορεί, όμως, να απαιτεί να κριθεί χωρίς το βάρος της δικής του διακυβέρνησης και χωρίς απαντήσεις για τις σημερινές του αντιφάσεις ούτε να μετακυλίει διαρκώς το βάρος των προσωπικών του ευθυνών και πολιτικών λαθών, σε τρίτους.
Η πολιτική αξιοπιστία δεν οικοδομείται με την απαξίωση των άλλων, αλλά με αυτοκριτική, συνέπεια και συγκεκριμένο σχέδιο.
Και αν ο Αλέξης Τσίπρας αναζητά τις αιτίες της πολιτικής του δυσκολίας, δεν χρειάζεται να κοιτάζει προς τη Χαριλάου Τρικούπη ούτε προς τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον Νίκο Ανδρουλάκη. Αρκεί να αναμετρηθεί με τις δικές του επιλογές και να αντιμετωπίσει τον εαυτό του στον καθρέφτη.
Η αξιοπιστία δεν οικοδομείται με τη φθορά του πολιτικού αντιπάλου, αλλά με την αλήθεια, τη συνέπεια και την ικανότητα να προσφέρεις στην κοινωνία κάτι ουσιαστικά καλύτερο.
Η προοδευτική παράταξη χρειάζεται μια αξιόπιστη πολιτική δύναμη που μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και να οδηγήσει τη χώρα σε διαφορετική πορεία.
Και αυτή η Αλλαγή μπορεί να έρθει και θα έρθει μόνο με το ΠΑΣΟΚ και τον Πρόεδρο του, Νίκο Ανδρουλάκη.
Θεσμικά. Σοβαρά. Αξιόπιστα.
Με κύρος. Με συνέπεια. Με πρόγραμμα.
Με λογοδοσία και όραμα.
Για μια χώρα που θα μας χωρά όλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου